Prose, RMW Festival 2014

Mijn naam is Fridhomme (novelle, fragment)

Mamma zei : we hebben je Fridhomme genoemd omdat je vlak na de Bezetting geboren bent.  Je vader hoorde dat woord van de Amerikanen die toezicht hielden als hij moest werken. Ze waren aan het kletsen en dat woord kwam vaak voorbij. ‘Freedom’ zeiden de mariniers dan terwijl ze onze mannen dwongen om in de brandende genadeloze zon stenen te sjouwen, om met een moorddadig tempo emmers aan elkaar door te geven. Ze zeiden dat ze ons dat woord kwamen brengen : Freedom. Op een gegeven moment weigerden Pappa en de anderen om zes dagen per week voor niks te werken, en de politie heeft ze toen streng gestraft. Ik geloof dat Pappa toen de echte betekenis van het woord heeft geleerd. Hij heeft toen begrepen dat Freedom betekent dat je je niet meer kapot hoeft te werken onder bevel van een ander, niet meer hoeft te zwoegen langs de kant van een eindeloze witte weg, niet meer overal buitenlandse uniformen met die kille, bedreigende helmen hoeft te zien, niet meer die onbekende taal hoeft te horen. Pappa had het begrepen, maar hij stierf binnen een jaar na mijn geboorte. De mariniers waren net vertrokken. Mamma zei dat het lichaam van Pappa zo krom als een snoeimes was geworden omdat hij altijd zo gebogen stond als hij moest werken.

Verschenen in The Caribbean writer, (in het Frans en het Engels) Deel 25,2011.
Vertaling: Ernst van den Hemel

Prose, RMW Festival 2014

Dode tijd

Hier, hier is de beeldhouwer gesneuveld, de beeldhouwer die werkte met de brokstukken die elke morgen voor zijn voeten gegooid werden.

Op een minuut rennen – ongeveer het tempo waarmee iemand zich verwijdert als er een hardhandige operatie van MINUSTAH[1] gaande is –  wacht het paleis, gescheurd en gebarsten als uitgedroogde aarde. Het volk tegenover het paleis kijkt elkaar aan. Men klampt zich vast aan de tijd, de tijd van gebalde vuisten, van cholera en van de beloftes van chaos.


Continue reading

Nieuws, RMW Festival 2014

12 mei: Jean-Euphèle Milcé

milce

Jean-Euphèle Milcé studeerde taalkunde in Haïti. Hij gaf les in Creoolse literatuur gaf leiding aan de Nationale Bibliotheek van Haïti. Hij heeft poëzie gepubliceerd in het Frans en het Creools. Milcé richtte samen met anderen het literaire tijdschrift Lire Haïti op. Momenteel woont hij in Zwitserland.
In 2004 verscheen zijn debuutroman: L’Alphabet des nuits, over Jeremy, een Joodse winkeleigenaar die zijn geliefde Lucien neergeschoten ziet worden door een politieagent. In plaats van Haïti te ontvluchten, gaat hij op zoek naar het verhaal achter de mysterieuze verdwijning van een schoolvriend. Zijn reis leidt hem langs een corrupte pastoor, een schimmige revolutionair en een voodoopriester. L’Alphabet des nuits(Alphabet of the Night) biedt een blik op het hedendaagse Haïti. Voor deze roman ontving Milcé de Prix Georges Nicole.
Milce schreef ook Un archipel dans mon bain (2006) en Les jardins naissent (2011).

Op 12 mei spreekt Kettly Mars in de Centrale Bibliotheek te Amsterdam over Milcés werk en drijfveren, en dat van andere Haïtiaanse auteurs.

Waar: Centrale Bibliotheek Amsterdam – 2e verdieping
tijd: 15:00 – 17:30
Toegang vrij. Zie ook het Facebookevent.

Agenda, Nieuws, RMW Festival 2014

12 mei: Évelyne Trouillot

trouillot

Évelyne Trouillot woont in Port-au-Prince. In de jaren ’80 studeerde ze in Amerika. In 1996, ze woonde inmiddels weer in Port-au-Prince, debuteerde zij met een bundel korte verhalen. Ze geeft Franse les aan de Universiteit en schrijft fictie, toneelteksten en poëzie. Haar teksten worden hoog gewaardeerd: Trouillot ontving in 2004 de ‘Prix de la romancière francophone’ van de ‘Club Soroptimist de Grenoble’ voor haar debuutroman (Rosalie l’imfâme). In 2005 won ze de Beaumarchaisprijs van de Carribean Playwrite Exchange en in 2010 ontving ze voor de roman La Mémoire aux abois Le Prix Carbet de la Caraibe et du Tout-Monde. Trouillot is geëngageerd en grijpt in veel van haar werk terug op de maatschappelijke werkelijkheid van Haïti. Haar meest recente roman (Absences sans frontières, 2013) gaat over een familie in Port-au-Prince en Brooklyn, gescheiden door migratie.
Continue reading