Poetry

Iemand

Afgelopen zondag droeg Tsead Bruinja in de OBA de vertaling voor van ‘Iemand’, een tekst van Mostafa Ibrahim. Mostafa zelf kwam, samen met Mohamed Mohsen, via Skype aan het woord.

Iemand

Iemand die die dag naast me stond,
op het moment dat ze begonnen te schieten…
Iemand van wie ik de naam niet ken en
die ik dus maar ‘mijn broeder’ noem…
Iemand die me de rest van zijn sandwich gaf,
in de nacht waarin hij me zag zingen terwijl ik honger had.
Iemand van wie ik me alleen het gezicht herinner…
Iemand die me het plein binnen liet gaan…
Iemand die me inspecteerde met zijn glimlach…
Iemand die vroeg: ‘Gaat hij echt weg?’
Iemand die me geluk toewenste, toen
we zeiden: ‘We willen weg, want we hebben er genoeg van.’
Iemand die geen geld van me wilde aannemen, toen
ik hem vertelde dat ik op weg was naar een demonstratie.
Iemand die tegen me zei: ‘Morgen treedt hij af, en
dan zijn we blij en gaan we dansen en feesten.’
Iemand die op een Vespa van en naar het plein reed en
iedereen die klappen kreeg, naar binnen bracht.
Iemand die tijdens lynchpartijen bij de toegangspoorten
zijn vrienden terugbracht en zelf zijn lot afwachtte.
Iemand die me de flessen aangaf en
ze weer sloot nadat ik ze had gevuld met gas.
Iemand die dronk en vroeg of ik ook wilde…
Iemand met een gezicht vol glassplinters…
Iemand die me een deken gaf en
vroeg: ‘Is er nog plaats op de stoep?’
Iemand die ging voor de Zaak…
Iemand die ging voor zijn dagelijks brood…
Iemand die niet optrad in TV programma’s en
alleen op het plein zijn stem liet horen
Iemand die naar huis ging om te eten en te douchen…
Iemand die verdween in de massa…
Iemand die mijn sjaal voor me in de azijn doopte en
me wegsleepte toen ik door een kogel was getroffen.

Wie die dag is gestorven, zou losgeld moeten krijgen van
de zoon van degene die zijn vlees rauw heeft gegeten.

 

Vertaling: Djûke Poppinga en Mervat Soliman