Prose, RMW Festival 2014

Mijn naam is Fridhomme (novelle, fragment)

Mamma zei : we hebben je Fridhomme genoemd omdat je vlak na de Bezetting geboren bent.  Je vader hoorde dat woord van de Amerikanen die toezicht hielden als hij moest werken. Ze waren aan het kletsen en dat woord kwam vaak voorbij. ‘Freedom’ zeiden de mariniers dan terwijl ze onze mannen dwongen om in de brandende genadeloze zon stenen te sjouwen, om met een moorddadig tempo emmers aan elkaar door te geven. Ze zeiden dat ze ons dat woord kwamen brengen : Freedom. Op een gegeven moment weigerden Pappa en de anderen om zes dagen per week voor niks te werken, en de politie heeft ze toen streng gestraft. Ik geloof dat Pappa toen de echte betekenis van het woord heeft geleerd. Hij heeft toen begrepen dat Freedom betekent dat je je niet meer kapot hoeft te werken onder bevel van een ander, niet meer hoeft te zwoegen langs de kant van een eindeloze witte weg, niet meer overal buitenlandse uniformen met die kille, bedreigende helmen hoeft te zien, niet meer die onbekende taal hoeft te horen. Pappa had het begrepen, maar hij stierf binnen een jaar na mijn geboorte. De mariniers waren net vertrokken. Mamma zei dat het lichaam van Pappa zo krom als een snoeimes was geworden omdat hij altijd zo gebogen stond als hij moest werken.

Verschenen in The Caribbean writer, (in het Frans en het Engels) Deel 25,2011.
Vertaling: Ernst van den Hemel