Poetry, RMW Festival 2013

VersSpreken (3, 4)

Logo versspreken geel

VersSpreken is een podcast over en met poëzie. In VersSpreken praten vier lezers over één gedicht. Tijdens het gesprek wordt niet naar één punt toe geredeneerd, maar worden ideeën en leesingangen uitgewisseld om zo de leesmogelijkheden van het gedicht te verkennen en hopelijk te vergroten.

Tijdens het Read My World Festival neemt VersSpreken maar liefst vier afleveringen op. In de beschutte intimiteit van de Zitkuil is het mogelijk om mee te luisteren en te spreken over een gedicht. Op zaterdag 14 september (17:30) bespreken Dennis Gaens, Caglar Koseoglu, Tsead Bruinja en Matthijs Ponte een gedicht uit de bundel N30 van Jeroen Mettes.

Op zondag 15 september (20:00) bespreken Rob Schouten, Rozalie Hirs, Lieke Marsman en Matthijs Ponte het onderstaande gedicht uit de ‘Koeiensuite’ van Mustafa Stitou.

[Klik op 'continue reading' voor Stitou's gedicht.]

Psst, Nigersaurus, ineens van de aardbodem weggevaagde, ne-
gen meter lange koeachtige, in de vorm van een stofzuigermond
je muil met over de volle breedte honderden heel kleine, heel
scherpe tanden, er hangt een nieuw wereldeinde in de lucht als je
‘t mij vraagt, de tekenen liegen er niet om: neem Regina, vijftien
jaar, boerendochter uit het Duitse plaatsje Laufen die (omdat ze
er van haar ouders geen kreeg) besloot zelf een paard te maken,
door training, uit een pasgeboren kalf – stap voor stap heeft ze ‘t
leren springen. Als je op kon kijken, kwetsbare (de zwakke bot-
ten in je nek verraden daartoe was je niet in staat), als je op kon
kijken aan de grond genagelde, zou je het numineuze tafereeltje
met ons kunnen aanschouwen: een mollig blond meisje met
hoge zwarte laarzen aan, in een geruite rijbroek gekleed, dres-
suurzweep in de hand, futuristische fietshelm op het hoofd, in de
lente van tweeduizend elf, in een weiland, op de roodbonte rug
van Luna gezeten, springend over hindernissen gemaakt van
kratten bier en boomstammen, als een eigentijdse ruiter Dood
op zijn vaalgele paard uit de Openbaring van Johannes, een mys-
terieus soort naar binnen buitelend glimlachje van eenzelvigheid
op haar blakende gezicht. Het zou mij niks verbazen als een de-
zer dagen een kosmische trompetstoot weerklinkt en het sterren
regenen zal op aarde, Nigersaurus, raadselachtige koeachtige,
ruim honderd miljoen jaar geleden varens grazend in de wouden
van wat nu Nigeria heet, te midden van krokodillen groot als
rondvaartboten, niks zou het me verbazen.

Mustafa Stitou. Uit: Tempel(2013)